Učenje mukabele za vrijeme Ramazana

U mom džem'atu se svakog Ramazana uči mukabela. Imam i još par boljih učača prouče tako cijeli Kur'an u Ramazanu, a drugi ih prate. Zatim se na kraju Ramazana napravi sergija za učače mukabele. Da li učenje mukabele ima utemeljenje u šerijatu i da li je ispravno uzimanje nadoknade za učenje?

Mjesec Ramazan je mjesec posta, kijama (teravih-namaza), učenja Kur'ana i davanja sadake. Jedna od posebnih odlika mjeseca Ramazana u kojem je počela objava Kur'ana je čitanje Kur'ana, izučavanje kur'anskih znanosti i razmišljanje o značenjima ajeta. Poslanik, sallallahu 'alejhi ve sellem, je svake noći Ramazana učio i proučavao Kur'an pred Džibrilom, 'alejhisselam (bilježi Buharija), te je tako učenje i izučavanje Kur'ana u toku Ramazana potvrđeni Sunnet oko kojeg nema razilaženja. Međutim, učenje mukabele koje je prisutno u našim krajevima, pri čemu hafiz nakon klanjanja podne ili nekog drugog namaza uči napamet jedan džuz, više ili manje, iz Kur'ana, a prisutni ga prate u Mushafu ili samo slušaju, i tako svaki dan i svakog Ramazana, ovo je novotarija idafije (tj. dodatna novotarija u vjeri. Jer ovakav način učenja Kur'ana nije prenešen niti od Poslanika, sallallahu 'alejhi ve sellem, niti od ashaba, radijallahu 'anhum, niti od prvih dobrih generacija. Kaže Poslanik, sallallahu 'alejhi ve sellem: „Ko unese u našu vjeru nešto što nije od nje to se odbacuje". (muttefekun alejhi) Unošenje u vjeru može biti vezano za vrijeme, mjesto i način, i može biti tako što se izmisli novi ibadet (bida aslije-stvar koja je u osnovi nova) ili da se propisani ibadet u načinu izmjeni (bida idafije). Ovdje je unešen u vjeru način učenja Kur'ana u mjesecu Ramazanu. U osnovi je učenje Kur'ana za Ramazan propisano bez ograničenja u vremenu, količini učenja i mjestu učenja. Pa kada neko dođe i ograniči njegovo učenje vremenom (poslije podne), mjestom (u mesdžidu) i količinom (jedan džuz svaki dan) i to ponavlja svake godine onda to predstavlja novotariju u načinu obavljanja ibadeta. Učenje mukabele je novotarija poput novotarije džem'atskog zikra poslije cijelog namaza, jer je zikr propisan poslije farz namaza i ne na takav način, tj. zajednički u džematu. Pa pošto je ovo bidat, a svaki bidat (novotarija) je dalalet (zabluda), po tekstu vjerodostojnog hadisa kojeg bilježe Ebu Davud (4607.) i Tirmizi (2676.), vadžib je da se ta novotarija prekine, upozori na nju i izbjegava učestvovanje u njoj, svejedno bilo to učenjem ili slušanjem. A pravljenje sergije za učače i uzimanje nadoknade su još jedna nova novotarija koja je izgrađena na prethodnoj, a takva je osobina novotarija da jedna rađa drugu. Ve billahi tevfik.